Meaning Of Life

วันนี้ขอมาพูดถึง "ภาษาอังกฤษแบบไทย ไทย" หรือ Tinglish หรือจะ Thailish ก็ตามแต่จะเรียกกันไป การที่มาพูดถึงเรื่องนี้นั้นก็เพราะปัจจุบันคนไทยมักจะใช้ภาษาอังกฤษแบบ Tinglish นี้กันเยอะ จะเพราะด้วยความเคยชินหรือเพราะอะไรนั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องดีค่ะ เพราะไม่ว่าจะใช้แบบไหนขอเพียงให้นำมาใช้เถอะค่ะ

ภาษาอังกฤษแบบ Tinglish ที่คนไทยนำมาดัดแปลงกันมากๆ ก็คือเรื่องของ "ไวยากรณ์"

ยกตัวอย่างด้วยประโยคง่ายๆ เช่นคำว่า

"เปิด/ปิดวิทยุ หรือ เปิด/ปิดโทรทัศน์"
(เอ้า! ลองนึกดูซิว่าถ้าจะพูดเป็นภาษาอังฤษต้องพูดว่ายังไง)

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

OK. มาดูกันว่าคุณจะพูดแบบไหน

"open the radio/TV - close the radio/TV"

หรือจะเป็น
"turn on the radio/TV - turn off the radio/TV"

ยกตัวอย่างอีกประโยคนึง
"ฉันรักคุณมาก"

"I very love you"

หรือจะเป็น
"I really love you"

ซึ่งจริงๆ แล้วประโยคสีน้ำเงินด้านล่างของทั้งสองประโยคคือประโยคภาษาอังกฤษที่ถูกต้อง
หากจะถามว่าแล้วถ้าจะพูดอย่างประโยคสีแดงข้างบนน่ะ คนฟังเข้าใจมั้ย ก็ขอบอกว่าเข้าใจนะ และหากจะถามต่อไปอีกว่า "แล้วมันจะเป็นอะไรมั้ยถ้าจะใช้แบบสีแดง" ก็ขอตอบว่า "ไม่เป็นอะไรหรอก" เพราะก็ยังดีกว่าที่จะไม่ใช้แบบไหนเลย

แต่หากไปพูดกับคนต่างชาติคนที่เป็นเจ้าของภาษาเอง เขาก็คงทำหน้าแปลกๆ แต่เขาก็เข้าใจที่คุณพูดออกไปนะ เขารู้ว่าคุณจะหมายความถึงอะไร เพราะฉะนั้นใช้ไปเถอะค่ะ(ถ้าไม่เดือดร้อนใคร)

อีกอย่างที่ภาษาอัีงกฤษแบบ Tinglish ที่คนไทยนำมาใช้กันก็คือการใช้ "ครับ,ค่ะ,นะ,ล่ะ ฯลฯ"

เช่น

see you khup

bye ka

I'm sorry na

you la

อย่างประโยคเหล่านี้ก็ไม่ผิดเหมือนกันเพราะคนไทยเคยชินกับการพูดมีหางเสียง

เมื่อเป็นแบบนี้แล้วไม่ว่าจะพูดแบบไหนจะแบบ English หรือ Tinglish ขอเพียงแค่นำมาใช้และพูดออกมาเท่านั้นล่ะค่ะ ไม่ต้องสนใจหรอกว่ามันจะผิดหรือถูก แค่เพียงสื่อสารกันเข้าใจเท่านั้นแค่นี้โลกของคุณก็จะเปิดกว้างขึ้นแล้วล่ะค่ะ ก็อย่างที่คนไทยเคยพูดไว้

"ผิด" เป็น "ครู" เพราะฉะนั้นอย่าไปกลัว "ครู" เลยค่ะ